سپندارمذگان

این در حالی است که پیشینه تاریخی ولنتاین تنها به حدود 1700سال پیشباز می گردد ،در حالی که آیینی بسیار قدیم تر و با شکوه تر با نام "سپندارمذگان"،یا "سپندارمذ"از بیش از 5000سال پیشینه در ایران برخوردار بوده و می توان گفت ولنتاینکپی برداری شده این جشن باستانی ایرانی است.

جشن سپندارمذگان یکی از جشن‌های ایرانی است که ایرانیان آنرا در روز سپندارمذ (پنجمین روز) از ماه سپندارمذ (اسفند) برگزار می‌کردند.ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده‌است که ایرانیان باستان این روز را روز بزرگداشت زن و زمین می‌دانستند.

 

در گاه‌شماری‌های مختلف ایرانی، علاوه بر این که ماه‌ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول هر ماه «روز اورمزد»، روز دوم هر ماه، روز بهمن (سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم هر ماه، اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم هر ماه، شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم هر ماه، «سپندارمذ» بوده‌است.

سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد مهر مادری و باروری می‌پنداشتند.

در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌شده‌است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌شد، جشنی ترتیب می‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه، «مهر» نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌گرفت و می‌بینیم که چگونه هر جشنی با معنی و مفهوم عمیق خود برای مردم شادی می‌آفرید.

روز آبان در ماه آبان جشن «آبانگان» است یعنی جشن ستایش آب و روز آذر در ماه آذر جشن «آذرگان» است یعنی جشن ستایش آتش و همین طور روز پنجم ماه دوازدهم (اسفند)، «سپندارمذ» یا «اسفندار مذ» نام داشت که جشنی با همین عنوان می‌گرفتند. «سپندارمذگان» روز زن و زمین است.

روز پنجم اسفند در همه گاه‌شماری‌های ایرانی به عنوان روز جشن اسپندار مذگان شناخته می‌شود.

در این روز مردان به همسران خودهدیه می‌دادند. مردان زنان خانواده را بر تخت شاهی می‌نشاندند و از آنها اطاعت می‌کردند و به آنان هدیه می‌دادند. این یک یادآوری برای مردان بود تا مادران و همسران خود را گرامی بدارند و چون یاد این جشن تا مدت‌ها ادامه داشت و بسیار باشکوه برگزار می‌شد همواره این آزرم و احترام به زن برای مردان گوشزد می‌گردید.

هم اکنون در برخی جاها، به جای روز سپندارمذ (پنجم) از ماه سپندارمذ (اسفند)، روز بیست و نهم بهمن را روز جشن سپندارمذگان می‌دانند. در باره پرسش بخاطر وجود دوگانگی‌ها باید گفت که جشن‌ها و فاصله‌های میان آنها در نوشته‌های کهن ایرانی دارای تعریف و اندازه‌های مشخصی است که به مانند دانه‌های یک زنجیر در پیوستگی کامل با یکدیگر هستند. تغییر جای یکی از آنها، موجب گسست همه این رشته خواهد شد.

این هم دستکاری هایی است که نوجویان در تاریخچه ی کتب زرتشتیان عزیز آورده اند و تقویم آنان را دچار اختلال کرده اند.

 

تاریخچه ی والنتین

 

روز والنتین یا والنتاین، (روزعشاق و یا روز عشق‌ورزی) عیدی در روز ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن‌ماه و بعضی سال‌ها ۲۶بهمن‌ماه) و در برخی فرهنگ‌ها روز ابراز عشق است.

تاریخچه کامل و دقیق والنتین در دست نیست و آنچه از پیشینه این روز می‌دانیم با افسانه درآمیخته‌است.

در سده سوم میلادی که مطابق می‌شود با اوایل شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده‌است بنام کلاودیوس دوم (Claudius II). کلودیوس عقیده داشت مردان مجرد نسبت به آنانی که همسر و فرزند دارند سربازان جنگجوتر و بهتری هستند. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم قدغن می‌کند. کلاودیوس به قدری بی‌رحم وفرمانش به اندازه‌ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. (شایان ذکر است که در آن هنگام هنوز امپراتوری روم، به آیین مسیحیت نگرویده بود و این امر تقریباً ۴۰ سال پس از دوران کلاودیوس دوم یعنی در دوران کنستانتین اول، موسوم به کنستانتین کبیر صورت گرفت).

اما کشیشی به نام والنتین (والنتیوس)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می‌کرد. هنگامی که کلاودیوس این امر را دریافت، والنتین را دستگیر و زندانی کرد. کلاودیوس به منظور منصرف ساختن والنتین از باور خویش، در زندان و به استقبال وی شتافت و او را مورد محبت فراوان قرار داد. این در حالی بود که والنتین نیز به گونه‌ای متقابل کوشید تا کلاودیوس را به آیین مسیحیت فراخواند؛ امری که موجبات خشم امپراتور روم را فراهم ساخت و حکم به اعدام وی داد.

هنگامی که والنتین در زندان به سر می‌برد، یکی از زندانبانان دختری نابینا داشت که به زندان می‌آمد به تفصیل با وَلِنتَین سخن می‌گفت و درست پیش از آن که والنتین به اعدام محکوم گردد، برای آن دختر نابینا کارتی فرستاد که بر روی آن نگاشته بود: ««از طرف والنتین ِ تو» (From Your Valentine)» امضاء کرده‌است، اصطلاحی که تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته و به وفور بر روی کارتهای والنتین مشاهده می‌شود....

این مطلب شاید ربطی به وبلاگ تخصصی بچه های کلاس اولی نداشته باشه اما باآگاهی پیدا کردن نسبت به آداب و رسوم کهنه و فراموش شده ی اجدادیمان شاید بتوانیم در حفظ و نگهداری آن کوششی کرده باشیم.

/ 46 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
بابا آب داد

[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] سلااااااااااااااااااااااااااااااام خسته نباشید خانم معلم [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

مرتضی

ای خوب بود راستی تبریک میگم که وبلاگت انتخاب شده و به عنوان وبلاگ برتر قرار گرفته...[ابله]

چکاوک

سلام خسته نباشید کم پیدایید؟

احمد صمدی

عرض سلام و وقت به خیر تبریک به خاطر انتخاب وبلاگتون در منطقه کهریزک امیدوارم روزی شما را در گروه های سازمان و وزارت خانه آموزش و پرورش ملاقات کنم. در مورذ شیرینی بی خبرم لابد آقای نورورزی زحمت شیرینی ما را کشیده اند. از خودشون سوال کنین. بدرود.

مسعود

گل] سلام همکار عزیز عید بر شما هم مبارک ممنون که سر میزنید و شرمنده می کنید.[گل][لبخند][گل]

آفتاب گردان

سلام.به نظر من سپندارمنگان هم که تازه در آمده ،نمی تونه به این آسانی جایی باز کنه.مطمئن باش خر ولنتاین که از پل گذشت،سپندارمنگان هم به همین سرنوشت دچار میشه.

عزیزی

با اینکه احترام زیادی به شما قائلم.اما با نظر شما مخالفم.پس ما باید رسوم و عقاید پیامبر رو هم قبولنکنیم.والنتاین به تهاجم فرهنگی ارتباطی نداره.اصلا فرهنگ تهاجم نداره.اگه مردم فهیم باشن فرهنگ های وارده رو با سانسور کم درونی میکنن.کاش ما هم مثل بعضی کشورهای به اصطلاح غربی فرهنگ هایی مثل حفظ محیط زیست یا حمایت از حیوانات یا خیلی دیگه رو داشتیم.اما والنتاین یه داستان هست.یه روزی که فقط باعث افزایش محبت و صمیمیت افراد میشه.من به شخصه والنتاین رو به تمام دوستام تبریک گفتم.البته با عرض شرمندگی به خاطر نظر مخالف[پلک]

ک.بابایی

salam khanoom moalem .khaste nabashid az matalbe zibaie ke nevesht bodid kamale bahraro man va khanomam bordim omidvaram dAR TAMAME MARAHELE ZENDEGI MOAFAGH BASHID